یا خدا

این چند روز ماجراهای خیلی زیادی داشتم وطبق معمول تنبلیم میشه بنویسم

حالا اینایی هم که مینویسم شروعش را بخاطر اقای کارشناس س بود که گفت بنویسم که الان هقت ،هشت ماهی هست وبلاگ نمیاد ، وفکر کنم قهر کرده

امشب یه وبیناری بود بود برای دوره رهیاران تحول (که فقط وقت وانرژی ما را میگیرن ) یه بیست نفری هستیم که یه هشت ،نه نفری تهرانین و بقیه هم استانی هستیم، اول همکار تهرونی صحبت کرد بعد همکار هم استانی که معمولا اغلب فتحه و کسره را یه جوری بیان میکنن شروع به صحبت کرد ،منم داشتم خودن را اماده کنم جزو نفرات اول صحبت کنم که بگن به به این اماده هست و جزو نفرات اوله

نمیدونم چطور میکروفنم باز بود و من با صدای بلند داشتم به ابجیم میگفتم ببین این تهرونیا خیلی راحت و رووون صحبت میکنن حتی اگر نخونده باشن ببین هم استانیای ما رو چطور صحبت میکنن

یهووو گفتن خانم ت میکروفنت بازه که من تا چند لحظه خشکم زد و.......یهو همکارم زنگ رو زنگ زد (میخواست بگه میکروفنم بازه)

دیگه یه کم گفتم بگذره نفرات اخری حرف بزنم که خجالتم کمتر شده باشه😁😁

بعد کلاس ر ع زنگ زد و کلی از سوتیم خندید منم گفتم خوب که بهم گفتن و گرنه میخواستم یه کلمه ی زشتی بگم😱 خدا رحم کرد

سوتی دوم هم قابل گفتن نیست ،چون الان بعضیا میان هی پند نصیحت میدن